ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΕΕ ΣΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ-ΕΣΦΑΛΜΕΝΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΙΜΟΣ ΤΗΣ ΣΧΕΣΕΩΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ

Ακύρωση πράξης καταλογισμού ασφαλιστικών εισφορών λόγω απασχόλησης του εργαζομένου με καθεστώς μερικής και όχι πλήρους απασχολήσεως.

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Α4421/2020

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ-9^ο ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ

4. Επειδή, από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι εάν ο εργοδότης τηρεί προσηκόντως τα προβλεπόμενα από το νόμο στοιχεία και εκπληρώνει γενικά τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται σχετικά με την ασφάλιση του προσωπικού που απασχολεί, τα ελεγκτικά όργανα του ΙΚΑ φέρουν πλήρως το βάρος της απόδειξης ότι τα ασφαλιστικά δεδομένα που προκύπτουν από τα στοιχεία που τηρούνται από τον εργοδότη είναι εικονικά. Αντίθετα, εάν ο εργοδότης δεν τηρεί τα στοιχεία ή αθετεί τις υποχρεώσεις που θεσπίζονται από τις πιο πάνω διατάξεις, σχετικά με την απόδειξη του αριθμού των προσώπων που υπάγονται στην ασφάλιση, του είδους και του χρόνου απασχόλησης και του ύψους των αποδοχών, τα αρμόδια όργανα του ΙΚΑ μπορούν να προσδιορίζουν τις καταβλητέες εισφορές με βάση τα στοιχεία της συγκεκριμένης ασφαλιστικής σχέσης, που καθορίζονται από αυτά, κατά την ανέλεγκτη κρίση τους (βλ. ΣτΕ 3896/2014, 152/2013, 319/2011, 3934/2010, 2609/2006, 3595/1999 7μ.). Και στην περίπτωση, όμως, αυτή, η εν λόγω κρίση θα πρέπει να συνάγεται με κάθε ενδεδειγμένο τρόπο και να στηρίζεται σε κάθε πρόσφορο αποδεικτικό στοιχείο, συνεκτιμωμένων και αυτών, που τυχόν επικαλείται και προσκομίζει ο εργοδότης, ο οποίος φέρει πλέον το βάρος της απόδειξης περί των αντιθέτων. Σε περίπτωση, πάντως, προσβολής πράξης της οικείας ΤΔΕ του ΙΚΑ, η οποία κρίνει επί ένστασης κατά πράξης επιβολής ασφαλιστικών εισφορών, που έχουν προσδιορισθεί με βάση την ανωτέρω παρεχομένη στα όργανα του ΙΚΑ ευχέρεια, τα διοικητικά δικαστήρια υποχρεούνται να αποφανθούν για τη νομιμότητα της κρίσης των οργάνων του ΙΚΑ εν όψει των ισχυρισμών που προβάλλονται με την προσφυγή και των στοιχείων που προσκομίζονται προς απόδειξή τους (πρβλ. ΣτΕ 127/2017, 4394/2014, 1346/2012, 3934/2010).
5. Επειδή, με τα δεδομένα αυτά και βάσει των όσων έγιναν δεκτά ερμηνευτικώς, λαμβάνοντας υπόψη: α) ότι, όπως προκύπτει από τα προσκομισθέντα ενώπιον της ΤΔΕ έγγραφα στοιχεία, ιδίως, από τις εμπροθέσμως κατατεθείσες στο ΣΕΠΕ …./19.1.2011 και …/17.3.2011 λίστες γνωστοποίησης, μεταξύ άλλων, των από 12.1.2011 και 10.3.2011 συμβάσεων εργασίας της εν λόγω εργαζόμενης, αυτή προσλήφθηκε στην επιχείρηση με καθεστώς μερικής απασχόλησης, ενώ, η λήξη της συμβάσεώς της στις 30.6.2011 γνωστοποιήθηκε, επίσης, εμπροθέσμως στον ΟΑΕΔ με την ……/4.7.2011 λίστα γνωστοποιήσεως, β) ότι από τα παραπάνω εμφαίνεται ότι η προσφεύγουσα τήρησε προσηκόντως ως εργοδότρια τα προβλεπόμενα εκ του νόμου στοιχεία για την κατάρτιση έγγραφων συμβάσεων μερικής απασχόλησης ορισμένου χρόνου με την εργαζόμενη, κατ΄ άρθρο 38 του ν. 1892/1990 και κατ΄ άρθρο 6 του ν. 2972/2001, για το ένδικο διάστημα, την υποβολή και το περιεχόμενο των οποίων, πάντως, το καθ΄ ου δεν αμφισβητεί, συνεπώς, δεν είναι εφαρμοστέο το τεκμήριο υπέρ της πλήρους απασχόλησης, αφού αυτό προϋποθέτει την παράλειψη της γνωστοποίησης της εγγράφου συμφωνίας μερικής απασχόλησης, γ) ότι, σε κάθε περίπτωση, η συναγωγή του συμπεράσματος των ασφαλιστικών οργάνων για την πλήρη απασχόληση της εργαζόμενης δεν συνεπικουρείται ούτε επιβεβαιώνεται από κανένα άλλο στοιχείο του φακέλου, ανατρεπτικό του περιεχομένου των ως άνω τηρηθέντων από την προσφεύγουσα στοιχείων, τα οποία, ως εκ τούτου, είναι αποδεικτικά και όχι ενδεικτικά, όπως εσφαλμένως εξέλαβαν τα ασφαλιστικά όργανα, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν προκύπτει ότι η ανωτέρω εργαζόμενη απασχολείτο κατά το ένδικο χρονικό διάστημα στην επιχείρηση της προσφεύγουσας με σύμβαση πλήρους απασχόλησης, αντί της μερικής, για την οποία ασφαλίστηκε. Συνακόλουθα, η προσβαλλόμενη απόφαση της ΤΔΕ δεν είναι νόμιμη, καθ΄ ο μέρος επιβάλλονται εισφορές πλήρους, αντί μερικής, απασχόλησης.

Ομοίως και οι Α4422/2020, Α4423/2020 και Α4424/2020 αποφάσεις του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών.