ΑΚΥΡΩΣΗ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΩΣ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΡΙΤΟΥ ΛΟΓΩ ΜΗ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΧΡΕΩΝ

Ακύρωση της αναγκαστικής κατασχέσεως εις χείρας πιστωτικού ιδρύματος-Μη κοινοποίηση στον ανακόπτοντα, της ατομικής ειδοποιήσεως χρεών που αφορούσαν οφειλές εταιρείας της οποίας ήταν νόμιμος εκπρόσωπος.

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: Α6444/2019

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ – 9^ο ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ

6. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Σε βάρος της ανωνύμου εταιρείας «……….. Α.Ε.Β.Ε.» βεβαιώθηκε ταμειακώς, δυνάμει των …./10-4-2003, …./9-12-2004, …./9-12-2004, …./5-2-2009 και …../5-2-2009 ταμειακών βεβαιώσεων του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Πειραιώς, οφειλή συνολικού ποσού 9.043.795,65 ευρώ (4.929.453,98 ευρώ κεφάλαιο+4.114.341,67 ευρώ προσαυξήσεις), προερχομένη από φορολογικές οφειλές της, των οικονομικών ετών 1996, 2001 και 2002. Ακολούθως, και μετά την σύνταξη από τον ίδιο ως άνω Προϊστάμενο του από 16-2-2016 Πίνακος Χρεών του ανακόπτοντος, ύψους 9.043.795,65 ευρώ, που τον βαρύνουν ως χρηματίσαντα «νόμιμος εκπρόσωπος» της άνω ανωνύμου εταιρείας, εξεδόθη εις βάρος του (ανακόπτοντος) η προσβαλλομένη ……/16-2-2016 (αρ. ειδ. βιβλ. ……/2016) αναγκαστική κατάσχεση του Προϊσταμένου της ΔΟΥ ΦΑΕ Πειραιώς, εις χείρας του πιστωτικού ιδρύματος με την επωνυμία «…………» ως τρίτου, για λογαριασμό του ανακόπτοντος ως οφειλέτου του Δημοσίου και μέχρι του ποσού των 9.043.795,65 ευρώ.

9. Επειδή, σύμφωνα και με τα εκτεθέντα στην μείζονα σκέψη της παρούσης, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψιν ότι: α) ότι δεν εκοινοποιήθη-ως άλλωστε ομολογεί και το καθού-στον ανακόπτοντα, η, προβλεπομένη στην παρ. 1 του άρθρου 4 του Κ.Ε.Δ.Ε., ατομική ειδοποίηση, με αποτέλεσμα να καθίσταται άκυρος η λήψις οιουδήποτε εις βάρος του μέτρου αναγκαστικής εκτελέσεως, ενώ η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου, με την οποία ορίζεται ότι η παράλειψη αποστολής της ατομικής ειδοποιήσεως δεν ασκεί καμία επίδραση στο κύρος των αναγκαστικών μέτρων που λαμβάνονται κατά του οφειλέτη, δεν έχει, οπωσδήποτε, εφαρμογή επί αναγκαστικής εκτελέσεως σε βάρος τρίτων, ευθυνομένων προσθέτως και αλληλεγγύως για χρέη άλλων προσώπων, εφόσον, τυχόν εφαρμογή της θα απέληγε είτε στην λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτελέσεως σε βάρος τους, χωρίς προηγουμένως να τους έχει δοθεί η δυνατότητα να εξοφλήσουν το χρέος τους, είτε στην απώλεια σταδίου δικονομικής προστασίας τους, (βλ. ΣτΕ 2274/2017, 1623/2015, 1477/2014, 844/2012, πρβλ. ΣτΕ 29/2013, 708/2008,1639/2003), β) μόνον από τον, συνημμένο στην προσβαλλομένη, πίνακα χρεών δεν προκύπτει με ασφάλεια η αιτία της οφειλής, ιδία δε το είδος του χρέους, την στιγμή μάλιστα που αυτό βαρύνει τρίτον ως ευθυνόμενο προσθέτως και αλληλεγγύως για χρέη άλλου προσώπου (εταιρείας) και γ) από μόνη την απλή αναγραφή στον πίνακα χρεών της ιδιότητας του ανακόπτοντος ως «νόμιμος εκπρόσωπος», δεν δύναται να συναχθεί ασφαλώς ότι πράγματι ο ανακόπτων εμπίπτει στο ρυθμιστικό πεδίο των διατάξεων της παραγράφου 1 του άρθρου 115 του Κ.Φ.Ε. (άρθρο 10 του Ν. 542/1977) και του άρθρου 55 περ. β΄ του Ν. 2859/2000 (άρθρο 45 περ. β΄ του κωδικοποιηθέντος Ν. 1642/1986), περί προσωπικής και αλληλεγγύου ευθύνης των προσώπων που είναι διευθυντές, διαχειριστές, διευθύνοντες σύμβουλοι και εκκαθαριστές ημεδαπών ανωνύμων εταιρειών για την πληρωμή Φ.Π.Α. Μετά ταύτα, το Δικαστήριο κρίνει ότι η προσβαλλομένη …../16-2-2016 (αρ. ειδ. βιβλ. …../2016) αναγκαστική κατάσχεση του Προϊσταμένου της ΔΟΥ ΦΑΕ Πειραιώς, εις χείρας του πιστωτικού ιδρύματος με την επωνυμία «………………..» ως τρίτου, για λογαριασμό του ανακόπτοντος ως οφειλέτου του Δημοσίου είναι άκυρος, κατ΄ αποδοχήν ως βασίμου του σχετικού ισχυρισμού του ανακόπτοντος, παρέλκει δε ως αλυσιτελής η εξέταση των λοιπών λόγων της ανακοπής.