Με την με αρ.1390/2024 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε ότι το οικείο Δημοτικό Συμβούλιο δεν άσκησε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τις αρμοδιότητες που προβλέπονται στην παρ. 3 του άρθρου 88 του ν. 4759/2020 περί αποδοχής της αίτησης τροποποίησης του ρυμοτομικού σχεδίου και κίνησης της σχετικής διαδικασίας ή περί προτάσεως εκ νέου επιβολής της αρθείσας ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης για τον ίδιο σκοπό ή περί μερικής επανεπιβολής της. Αντιθέτως, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι από τα στοιχεία του φακέλου δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη πράξη διαβιβάστηκε στο κατά νόμο αποφασίζον όργανο, για την άσκηση των δικών του αρμοδιοτήτων, η ρητή άρνηση του Δημοτικού Συμβουλίου να άρει τη ρυμοτομική δέσμευση επάγεται, στην προκειμένη περίπτωση, έννομα αποτελέσματα, αφού συνιστά, κατ’ ουσίαν, απόρριψη της σχετικής αίτησης των φερόμενων ιδιοκτητών και, ταυτόχρονα, άρνηση του Δήμου να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπει ο ν. 4759/2020, διαδικασία η οποία, υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να οδηγήσει στην τροποποίηση του σχεδίου πόλεως. Με τα δεδομένα αυτά, η προσβαλλόμενη πράξη έχει εκτελεστό χαρακτήρα και προσβάλλεται παραδεκτώς κατά τούτο. Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι ούτε από το σώμα της πράξης ούτε από τον φάκελο που απέστειλε ο καθ’ ού Δήμος στο Δικαστήριο προκύπτει κάποιος λόγος ο οποίος να δικαιολογεί την απόκλιση από τη γνώμη της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής, και εν γένει, την άρνηση άρσης της επίδικης ρυμοτομικής δέσμευσης, κρίνεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη δεν αιτιολογείται νομίμως και πρέπει να ακυρωθεί, κατά τα βασίμως προβαλλόμενα από τον αιτούντα.

Με την υπόψη απόφαση κρίθηκε ότι, κατά το άρθρο 88 του ν. 4759/2020, η ρυμοτομική απαλλοτρίωση αίρεται αυτοδικαίως, χωρίς να απαιτείται η έκδοση σχετικής διαπιστωτικής πράξης, εάν παρέλθουν δεκαοκτώ μήνες από τον καθορισμό τιμής μονάδας, σύμφωνα με τα άρθρα 18 έως 20 του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων και β) στην προκειμένη περίπτωση, η απόφαση του Εφετείου Πειραιά, με την οποία καθορίσθηκε οριστικά η αποζημίωση για το υπό ρυμοτομική απαλλοτρίωση ακίνητο φερόμενης ιδιοκτησίας της προσφεύγουσας, δημοσιεύθηκε στις 13-3-1998, το δε προβλεπόμενο κατά τα άνω δεκαοκτάμηνο συμπληρώθηκε στις 13-9-1999 χωρίς να συντελεσθεί η επίμαχη απαλλοτρίωση, λόγω μη καταβολής, εντός του διαστήματος αυτού, της καθορισθείσας αποζημίωσης. Για το λόγο τούτο, το Δικαστήριο έκρινε ότι η εν λόγω ρυμοτομική απαλλοτρίωση έχει ήδη αρθεί αυτοδικαίως, η δε Διοίκηση δεν είχε υποχρέωση να εκδώσει προς τούτο σχετική διαπιστωτική πράξη.