Με την απόφαση 44/2021 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας ακυρώθηκε Υπουργική Απόφαση με την οποία είχαν καθοριστεί οι όροι επένδυσης για την μεταφορά Καζίνο σε θέσης εντός της Περιφέρειας Αττικής. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι ρυθμίσεις του ν.4499/20216 κατ’ εξουσιοδότηση των οποίων εκδόθηκε η ΥΑ εισήγαγαν ευνοϊκή ρύθμιση ατομικού χαρακτήρα υπέρ της εταιρείας που εκμεταλλευόταν το Καζίνο επιτρέποντας τη μεταφορά του σε νέα θέση, με ουσιωδώς διάφορα χαρακτηριστικά από την αρχική. Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν τεκμηριώθηκε γιατί οι επικαλούμενοι δημόσιοι σκοποί έπρεπε να εξυπηρετηθούν μέσω ειδικής νομοθετικής ρύθμισης υπέρ του Καζίνο και όχι μέσω διαγωνιστικής διαδικασίας και ακύρωσε την υπουργική απόφαση λόγω απόκλισης από την συνταγματική αρχή της διάκρισης των λειτουργιών.

Με την υπ’ αριθμόν 1196/2021 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας απορρίφθηκε αίτηση ακυρώσεως τηλεοπτικού σταθμού και του νομίμου εκπροσώπου του κατά αποφάσεως του ΕΣΡ με την οποία επιβλήθηκε πρόστιμο για τηλεοπτικούς διαγωνισμούς που μπορούσαν να παραπλανήσουν το τηλεοπτικό κοινό και για παραβίαση της υποχρέωσης σεβασμού της αξιοπρέπειας των τηλεθεατών και των συμμετεχόντων στις διαγωνιστικές εκπομπές προσώπων. Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση ακυρώσεως κρίνοντας ότι η σχετική απόφαση επιβολής προστίμου του ΕΣΡ ήταν νομίμως αιτιολογημένη αφού η βαρύτητα της εκτροπής αποτελούσε νόμιμο κριτήριο για την επιλογή της κύρωσης, ενώ για την επιμέτρηση του ύψους του επιβληθέντος προστίμου ορθώς λήφθηκαν υπόψιν, πέραν της βαρύτητας της παραβάσεως, το κοινώς γνωστό μερίδιο τηλεθεάσεως του τηλεοπτικού σταθμού, καθώς και το κριτήριο της υποτροπής, υπό την έννοια ότι η αιτούσα εταιρεία υπήρξε πολλαπλώς υπότροπη (και) κατά το πρόσφατο παρελθόν για παραβάσεις της ραδιοτηλεοπτικής νομοθεσίας.

Με την απόφαση ΣτΕ 592/2023, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι η μη προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς μπορεί να συνεκτιμηθεί για τη διαπίστωση της ανακρίβειας των οικονομικών στοιχείων, χωρίς να παραβιάζεται το δικαίωμα σιωπής. Αντίθετα, έκρινε ότι η ίδια παράλειψη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιβαρυντικό κριτήριο για την επιμέτρηση διοικητικού προστίμου, όταν η προσκόμιση των στοιχείων θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυτοενοχοποίηση του ελεγχόμενου. Η χρήση της μη συνεργασίας ως λόγου αυστηρότερης κύρωσης συνιστά παραβίαση του δικαιώματος σιωπής. Για τον λόγο αυτό, η αίτηση αναιρέσεως έγινε εν μέρει δεκτή και η υπόθεση αναπέμφθηκε στο Διοικητικό Εφετείο για νέα κρίση ως προς το ύψος του προστίμου.

Με την υπ’ αριθμόν 934/2025 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας απορρίφθηκε αίτηση ακύρωσης εταιρείας Καζίνο κατά προεδρικού διατάγματος με το οποίο εγκρίθηκε η μεταφορά ανταγωνιστικού Καζίνο σε περιοχή εντός Αττικής. Το Δικαστήριο έκρινε ότι το νέο νομοθετικό πλαίσιο δεν εισάγει αδικαιολόγητη ευνοϊκή ατομική ρύθμιση υπέρ της εταιρείας που εκμεταλλευόταν το Καζίνο αφού προέβλεπε γενικό τρόπο μεταφοράς των αδειοδοτημένων επιχειρήσεων Καζίνο με τεκμηρίωση της ανάγκης μεταφοράς του Καζίνο και απέρριψε τους λόγους ακύρωσης.

Με την υπ’ αριθμόν 235/2025 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας απορρίφθηκε αίτηση ακυρώσεως τηλεοπτικού σταθμού και του νομίμου εκπροσώπου του κατά αποφάσεως επιβολής προστίμου και προσωρινής αναστολής μετάδοσης του προγράμματος για την απουσία αυτονόμου προγράμματος και την ανάθεση της διαχείρισης του προγράμματος σε τρίτους και για μετάδοση του τηλεοπτικού προγράμματος εκτός της περιφερειακής ζώνης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η οικεία κύρωση δεν παραβίαζε την αρχή της αναλογικότητας αφού το ΕΣΡ είχε λάβει νομίμως υπόψιν του για την επιμέτρηση του προστίμου το κριτήριο της βαρύτητας της παράβασης καθώς και το κοινώς γνωστό μερίδιο τηλεθέασης του τηλεοπτικού σταθμού και το γεγονός ότι η αιτούσα υπήρξε και κατά το πρόσφατο παρελθόν πολλαπλώς υπότροπη για παραβάσεις της ραδιοτηλεοπτικής νομοθεσίας. Περαιτέρω, κρίθηκε ότι η επιβολή διοικητικών κυρώσεων οι οποίες έχουν και οικονομικές επιπτώσεις για τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα δεν συνιστά αθέμιτη προσβολή της οικονομικής ελευθερίας ή της περιουσίας του, διότι την επιβολή, εφόσον συντρέχει περίπτωση, των κυρώσεων αυτών επιτάσσει το ίδιο το Σύνταγμα (άρθρο 15 παρ. 2) και ο σχετικός νόμος για λόγους δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι ανάγονται, μεταξύ άλλων, στην διασφάλιση της λειτουργίας των τηλεοπτικών σταθμών βάσει των κανόνων που έχουν θεσπισθεί για την οργάνωση και τη λειτουργία τους, την προστασία της αξίας του ανθρώπου και τη διασφάλιση της ποιοτικής στάθμης των ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων.