ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΤΙΡΙΩΝ-ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΗΘΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ

Με τις 273/2026, 12800/2025 και 13030/2025 αποφάσεις του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών έγιναν δεκτές 3 αγωγές Μηχανικών Ανακαίνισης και Αποκατάστασης Κτιρίων και αναγνωρίστηκε η υποχρέωση του Δημοσίου να τους καταβάλει χρηματική ικανοποίηση ύψους 2.000€/άτομο λόγω της χρόνιας αδράνειάς του να τους απονείμει επαγγελματικά δικαιώματα (βλ. Α273/2026 σκ.13):

13. Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις που προεκτέθηκαν, όπως αυτές ερμηνεύθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας απόφασης, η Διοίκηση υπείχε, διαχρονικά, με βάση τις διατάξεις των άρθρων 25 παρ. 2 περ. γ΄ του Ν. 1404/1983, 18 παρ. 2 του Ν. 3794/2009, 46 παρ. 3 και 4 του Ν. 4485/2017 και, πλέον, του άρθρου 257 του Ν. 4610/2019, την υποχρέωση να ρυθμίσει κανονιστικά, δια της έκδοσης προεδρικών διαταγμάτων – τα οποία μάλιστα, ειδικά όσον αφορούν την κατηγορία των πτυχιούχων Τ.Ε.Ι. του Ν. 1406/1983, συνιστούν τον προβλεπόμενο στην διάταξη του άρθρου 16 παρ. 7 του Συντάγματος εκτελεστικό νόμο – τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων Μηχανικών Τ.Ε. των Τ.Ε.Ι., ανεξάρτητα εάν αυτοί έλαβαν πτυχίο πριν ή μετά την ένταξη (το έτος 2001) των εν λόγω Ιδρυμάτων στην ανώτατη εκπαίδευση (Σ.τ.Ε. 2073/2022 επταμ. σκ. 12). Εξάλλου, και μετά την ένταξη των Τ.Ε.Ι. στη βαθμίδα της ανώτατης εκπαίδευσης, τα τελευταία εξακολούθησαν να διαφοροποιούνται από τα αντίστοιχα ιδρύματα του «πανεπιστημιακού τομέα» της ανώτατης εκπαίδευσης, ως προς τον ρόλο και την αποστολή τους, εξαιτίας δε της διαφοροποίησης αυτής, δεν εξομοιώθηκαν τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων Τ.Ε.Ι. με αυτά των πτυχιούχων Α.Ε.Ι.. Δεδομένου, ωστόσο, ότι η Διοίκηση, παρά τη δεσμία αρμοδιότητά της, δεν έχει προβεί, έως σήμερα, στην έκδοση του απαιτούμενου προεδρικού διατάγματος (Σ.τ.Ε. 2073/2022 επταμ. σκ. 10, 2407/2022 σκ. 10, καθώς και τις 34/2019, 28/2021, 38/2023, 20/2025, 23-25/2025 και 26/2025 αποφάσεις του Συμβουλίου Συμμόρφωσης του Συμβουλίου της Επικρατείας του Ν. 3068/2002), καθώς και ότι η παράλειψη αυτή συνιστά παραβίαση της διάταξης του άρθρου 16 παρ. 7 του Συντάγματος, όπως και των διατάξεων των άρθρων 5 παρ. 1 και 22 παρ. 1 του Συντάγματος, διότι αποστερεί από τους ενάγοντες, πτυχιούχους Μηχανικούς Τ.Ε., τη δυνατότητα να συμμετέχουν ελεύθερα στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας βάσει των νομίμων προσόντων που απέκτησαν μετά από επιτυχή φοίτηση στα Τ.Ε.Ι. (Σ.τ.Ε. 2544/2013, 903-904/2025), το Δικαστήριο κρίνει ότι, εν προκειμένω, στοιχειοθετείται η αποδιδόμενη παράνομη παράλειψη των οργάνων του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου. Όσα, δε, προβάλλει το εναγόμενο περί της έναρξης της διαδικασίας έκδοσης του προβλεπόμενου στην εξουσιοδοτική διάταξη του άρθρου 257 του Ν. 4610/2019 προεδρικού διατάγματος, δια της συγκρότησης της οριζόμενης στο ανωτέρω νόμο Επιτροπής, καθώς και οικείων τριμελών ομάδων εργασίας, είναι εν προκειμένω άνευ νομικής επιρροής, στον βαθμό που εξακολουθεί η παράλειψη έκδοσης του απαιτούμενου προεδρικού διατάγματος, την οποία, άλλωστε, δεν αρνείται ούτε το εναγόμενο (βλ. σχετική έκθεση απόψεων). Εξάλλου, η ένδικη αξίωση των εναγόντων για αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που τους έχει προκαλέσει η συντελεσθείσα – διαρκής μέχρι και τον χρόνο άσκησης της αγωγής – παράνομη παράλειψη των αρμοδίων οργάνων του Δημοσίου να εκδώσουν το αναγκαίο για την κατοχύρωση των επαγγελματικών τους δικαιωμάτων προεδρικό διάταγμα, υπόκειται, κατά τις διατάξεις των άρθρων 140 παρ. 1 και 141 του Ν. 4270/2014, για κάθε οικονομικό έτος στο οποίο αναγόταν η σχετική ζημία, σε αυτοτελή πενταετή παραγραφή, η οποία άρχιζε από το τέλος του έτους αυτού (πρβλ. Σ.τ.Ε. 80/2013 επταμ., 1214/2002), δεδομένου ότι αυτή δεν συνδέεται με τυχόν, αποπερατωθείσα, άπαξ τελεσθείσα, παράνομη πράξη ή παράλειψη των οργάνων του Δημοσίου (πρβλ. Σ.τ.Ε. 80/2013 επταμ., 1214/2002, βλ. Δ.Ε.Α. 671/2021). Ενόψει τούτου, η ένδικη αξίωση δεν έχει υποπέσει σε παραγραφή για τα πέντε έτη πριν από την επίδοση της αγωγής στο Ελληνικό Δημόσιο, την 1η.8.2024, οπότε και εξακολουθούσε υφιστάμενη η διαρκής, ως άνω, παράνομη παράλειψη των οργάνων του Δημοσίου. Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη ότι, από την προαναφερθείσα, παράνομη παράλειψη των αρμοδίων οργάνων του εναγομένου, να εκδώσουν το απαιτούμενο προεδρικό διάταγμα, οι ενάγοντες, μετά την αποφοίτησή τους, υπέστησαν επί μακρόν ψυχολογική ταλαιπωρία, οφειλόμενη στην αβεβαιότητα ως προς την επαγγελματική τους προοπτική και αποκατάσταση, συνεκτιμώντας δε, πάντως, ότι δεν νοείται απώλεια μη κατοχυρωθείσας επαγγελματικής ύλης, το Δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις επιδίκασης, σε καθέναν από τους ενάγοντες, εύλογης χρηματικής ικανοποίησης, λόγω επελθούσας ηθικής βλάβης, ποσού 2.000 ευρώ, κατά μερική αποδοχή του αγωγικού αιτήματος, νομιμοτόκως με το επιτόκιο που ορίζεται στην παρ. 1 του άρθρου 45 του Ν. 4607/2019 (Φ.Ε.Κ. Α’ 65) έως την πλήρη εξόφληση.