ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΕ-ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΗΘΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ

Με την 8451/2026 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών έγινε εν μέρει δεκτή αγωγή Μηχανικών Αυτοματισμού και αναγνωρίστηκε χρηματική ικανοποίηση ηθικής βλάβης κυμαινόμενη από 2.000€ έως 6.000€/άτομο αναλόγως του χρόνου αποφοίτησης των εναγόντων. Το κρίσιμο σκεπτικό της απόφασης:

Η Διοίκηση υπείχε την υποχρέωση να εκδώσει τα προβλεπόμενα, διαδοχικώς, από τις διατάξεις των άρθρων 25 παρ. 2 περ. γ’ του ν. 1404/1983, 18 παρ. 2 του ν. 3794/2009, 46 του ν. 4485/2017 και, πλέον, 257 του ν. 4610/2019 διατάγματα περί καθορισμού των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων των Τ.Ε.Ι., όπως είναι οι ενάγοντες, η δε παράλειψη αυτή συνιστά παράβαση των άρθρων 5 παρ. 1 και 16 παρ. 7 του Συντάγματος και, ως εκ τούτου, είναι μη νόμιμη. Εκ της παράλειψης αυτής, οι ενάγοντες αποστερήθηκαν τη δυνατότητα αυτοδύναμης άσκησης του επαγγέλματός τους και, ειδικότερα, τα απορρέοντα από το γνωστικό αντικείμενο των σπουδών τους οικεία επαγγελματικά δικαιώματα, με συνέπεια να υποστούν επαγγελματική και επιστημονική υποβάθμιση. Ενόψει τούτων, στοιχειοθετείται, εν προκειμένω, παράνομη παράλειψη των οργάνων του Ελληνικού Δημοσίου, κατά το άρθρο 105 του Εισ.Ν.Α.Κ., απορριπτομένων ως αβάσιμων όλων των περί του αντιθέτου προβαλλόμενων ισχυρισμών του εναγομένου. Εξάλλου, η ένδικη αξίωση των εναγόντων για αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που τους έχει προκαλέσει η ως άνω παράνομη παράλειψη των αρμοδίων οργάνων του Δημοσίου δεν έχει υποπέσει στην πενταετή παραγραφή του εφαρμοστέου εν προκειμένω άρθρου 140 παρ. 1 του ν. 4270/2014, κατά τον χρόνο επίδοσης της αγωγής, διότι, η εν λόγω παρανομία της Διοίκησης ήταν διαρκής και εξακολουθητική μέχρι και τον χρόνο άσκησης της αγωγής και δεν συνδέεται με τυχόν αποπερατωθείσα, άπαξ τελεσθείσα, παράνομη πράξη ή παράλειψη των οργάνων της (Δ.Εφ.Αθ. 671/2021 σκ. 8, πρβλ. ΣτΕ 1827/2020, 80/2013 7μ., Δ.Εφ.Αθ. 2811/2002). Τέλος, εκτιμώντας το είδος της βλάβης των εναγόντων, που αφορά, κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, την επαγγελματική τους ελευθερία και την ακώλυτη και ισότιμη συμμετοχή τους στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας, την ψυχολογική ταλαιπωρία που υπέστησαν, συνιστάμενη στην αβεβαιότητα ως προς την επαγγελματική τους προοπτική και αποκατάσταση και λαμβάνοντας υπόψη τον χρόνο αποφοίτησης εκάστου εκ των εναγόντων, ενόψει του ότι η ένταση της επαγγελματικής ανασφάλειας που βίωσαν συνδέεται ευθέως με το διάστημα που παρέμειναν χωρίς επαγγελματική κατοχύρωση, το Δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις επιδίκασης σε έκαστο εξ αυτών εύλογης χρηματικής ικανοποίησης για την αποκατάσταση της ηθικής τους βλάβης, κατά το άρθρο 932 του Α.Κ.: α) ποσού 6.000,00 ευρώ σε καθέναν από τους 2ο, 5ο, 6ο, 7η, 11ο, 12ο, 13ο, 15ο, 16η, 17η, 18ο, 19η, 20ό, 21ο, 24ο, 25ο, 26η, 27ο, 28ο, 29ο, 30ή, 31ο, 32ο, 33ο και 34ο εκ των εναγόντων, β) ποσού 5.000,00 ευρώ σε καθέναν από τους 8ο, 14ο, 22ο και 23ο εκ των εναγόντων και γ) ποσού 2.000,00 ευρώ σε καθέναν από τους 1ο, 4ο, 9ο και 10ο εκ των εναγόντων.